Transplantacija ili presađivanje organa uspješna je metoda liječenja bolesnika kod kojih je došlo do nepovratnog gubitka funkcije vitalnih organa.
Transplanatcija bubrega nudi bolju kvalitetu života te produljuje život u odnosu na liječenje dijalizom. Više od polovice doniranih bubrega potječe od ranije zdravih ljudi u kojih je utvrđena moždana smrt. Oko 1/3 bubrega je minimalno fiziološki ili pri zahvatu oštećeno, ali se ipak koriste jer je potražnja za organima velika. Ostatak organa potječe od živih davatelja. Većina epizoda odbacivanja i drugih komplikacija se javlja unutar 3–4 mjeseca nakon transplantacije; većina bolesnika se potom vraća uobičajenim aktivnostima, ali moraju doživotno primati imunosupresivnu terapiju u dozi održavanja.